غزل
ما ز بالاییم و بالا می رویم ما ز دریاییم و دریا می رویم
ما از آن جا و از این جا نیستیم ما ز بی جاییم و بی جا می رویم
لا اله اندر پی الا لله است هم چو لا ما هم به الا می رویم
قل تعالوا آیتیست از جذب حق ما به جذبه حق تعالی می رویم
کشتی نوحیم در طوفان روح لا جرم بی دست و بی پا می رویم
همچو موج از خود بر آوردیم سر باز هم در خود تماشا می رویم
راه حق تنگ است چون سم الخیاط ما مثال رشته یکتا می رویم
هین ز همراهان و منزل یاد کن پس بدانک هر دمی ما می رویم
خوانده ای انا الیه راجعون تا بدانی که کجاها می رویم
اختر ما نیست در دور قمر لاجرم فوق ثریا می رویم
همت عالیست در سرهای ما از علی تا رب اعلا می رویم
رو ز خرمنگاه ما ای کور موش گر نه کوری بین که بینا می رویم
ای سخن خاموش کن با ما میا بین که ما از رشک بی ما می رویم
ای که هستی ما ره ما را مبند ما به کوه قاف و عنقا می رویم